Waarom digitalisering niet altijd de oplossing is

We maken een app! Of toch maar niet....?

Afgelopen week was ik bij de startbijeenkomst van de Week voor de Alfabetisering. Vol positieve energie spraken de aanwezigen daar over de gezamenlijke inspanningen om de taalvaardigheid te verbeteren van de 2,5 miljoen mensen die een achterstand hebben op dat gebied. Het was een inspirerende bijeenkomst. Natuurlijk gaan we in de dienstverlening van Stadsring51 ook veel meer rekening houden met onze klanten die problemen hebben met lezen schrijven.

Want we hebben gemerkt dat het oplossen van financiële problemen een stuk moeilijker is als je onvoldoende taalvaardig bent. Onze benadering gaat uit van investeren in persoonlijk contact, om problemen op dit gebied te achterhalen, en in tijd nemen om zaken uit te leggen. Tegelijkertijd staat zo'n houding haaks op de steeds verdere digitalisering binnen de hulpverlening, gericht op kortere doorlooptijden en efficiënte processen. Het opstarten van cliënten-portals, contactmogelijkheden via chat, het ontwikkelen van apps: allemaal prachtige ontwikkelingen; maar wat als je je daarmee onvoldoende weet te redden? Als lezen en schrijven een probleem is, gaan ook die nieuwe instrumenten aan jou voorbij en sta je, als er even niet opgelet wordt, weer achter in de rij als het gaat om dienstverlening.

Ik pleit er zeker niet voor om te stoppen met verdere digitalisering van processen en procedures. In snelheid en kwaliteit van dienstverlening is daar zeker nog een wereld te winnen. Wat ik wil, is een tweesporenaanpak waarbij er nadrukkelijk ook aandacht is voor mensen die niet digi-vaardig zijn.

Als we in staat zouden zijn om 'de winst' die we boeken met digitalisering te benutten voor extra inzet voor deze groep, dan zetten we echt een stap die een verdere tweedeling voorkomt. Hierdoor komen mensen die al kwetsbaar zijn niet verder op afstand. Binnen Stadsring51 gaan we daar op inzetten!

Amersfoort, 14 september 2017

Dick van Maanen
Directeur Stadsring51